اینترنت اشیاء و صنعت کشاورزی
افزایش روزافزون جمعیت جهان نیازمند بهبود تولید و تامین غذا در همه زمینه‌ها، به ویژه در بخش کشاورزی است. با این وجود همواره زمان هایی بوده که عرضه و تقاضا با یکدیگر مطابقت نداشته اند. کشاورزی هوشمند برای رشد تولید، مدیریت منابع و نیروی کار، گزینه ای است که می تواند تا این عدم تطابق را تا حد بسیار زیادی کاهش داده و آن را مدیریت کند. فناوری اینترنت اشیاء (IOT) با تغییر رویکرد سنتی مدیریت بخش کشاورزی، توانسته است انقلابی در بخش کشاورزی ایجاد کند.
طبق نظر سنجی انتظار می‌رود جمعیت جهان در سال 2060 حدود 10 میلیارد نفر باشد. در نتیجه تقاضا برای دانه‌های غذایی در این سال‌ها به دلیل افزایش جمعیت در این سال‌ها بطور ناگهانی افزایش می‌یابد. بنابراین نیاز است که تولید مواد غذایی بهبود و تسریع یابد. متاسفانه به دلیل شرایط و محدودیت پارامترهایی مانند دما، آب و هوا و کیفیت خاک، تنها بخش محدودی از سطح زمین برای مصارف کشاورزی مناسب است، در عین حال، بیشتر مناطق مناسب برای کشاورزی یکپارچه نیستند. در سال 1991، کل مساحت قابل کشت برای تولید مواد غذایی 19.5 میلیون مایل مربع (39.47% کل مساحت کره زمین) بود که این مقدار در سال 2013 به حدود 18.6 میلیون مایل مربع (37.73% از مساحت کره زمین) کاهش یافت. به همین ترتیب با گذشت زمان، شکاف بین عرضه و تقاضای غذا افزایش قابل توجه و نگران‌کننده‌ای دارد.
70% از زمان کشاورزی صرف سنجش و نظارت بر شرایط گیاهان می شود، در حالیکه این زمان میتواند صرف اقدامات واقعی زراعی می‌شود. فناوری‌های سنجش و ارتباطات این امکان را به کشاورز می‌دهد که بتواند به صورت کاملا واقعی، موثر، دقیق و از راه دور اتفاقاتی که در مزرعه رخ می‌دهد مشاهده کند. در حال حاضر انواع تراکتورهای خودکار، ماشین های برداشت، راه‌حل‌های هوشمند علف های هرز زدایی، هواپیماهای بدون سرنشین و ماهواره‌ها، تجهیزات مکمل کشاورزی هستند. نصب حسگرها را می‌توان به سادگی انجام داد، داده‌های جمع‌آوری شده توسط حسگرها را می‌توان در مدت زمان کوتاهی بصورت آنلاین تجزیه و تحلیل و در اختیار کشاورز قرار داد.